H Μαρουλίτα αγαπάει τη μαγειρική και της αρέσει να προσφέρει χαρά και ευχαρίστηση σε όσους είναι γύρω της. Το βασίλειό της είναι η μικρή της κουζίνα. Μαζί σας θα μοιράζεται όσα ανακαλύπτει μέσα εκεί...

Παρασκευή, 9 Δεκεμβρίου 2011

Γαρίδες πανέ

Έχω μεγάλη, πολύ μεγάλη αδυναμία στις γαρίδες, το λέω και το ομολογώ. Τίς τρώω ψητές, τις τρώω βραστές, τις τρώω σαγανάκι, τις τρώω σε ζυμαρικά, τις τρώω όπως και να μου τις φτιάξετε, μόνο ωμές δηλαδή που δεν τις έχω φάει. Τέλος!Σήμερα τις τηγανίζω, και όχι απλά τις τηγανίζω, σήμερα τις τρώω ΠΑΝΕ!




ΥΛΙΚΑ:

500 γρ. γαρίδες κατεψυγμένες μεγάλες καθαρισμένες
1 συσκευασία τρίμμα φρυγανίας
2 φλ. τσαγιού αλεύρι για όλες τις χρήσεις
ελαίολαδο για το τηγάνι
αλάτι
πιπέρι
3 κ.σ. παρμεζάνα
1/2 κ.γ. κάρρυ τριμμένο
3 αυγά


ΕΚΤΕΛΕΣΗ:

Επειδή είπαμε, την μαγειρική δεν την κουράζουμε πολύ, ιδίως όταν είμαστε εργαζόμενοι... πάμε και παίρνουμε λοιπόν από το super market ωραιότατες κατεψυγμένες γαρίδες καθαρισμένες.

Σας προτείνω να πάρετε αυτές που έχουν την ουρίτσα επάνω γιατί έτσι οι τηγανητές σας γαρίδες θα έχουν πολύ εφέ!!!!!!

Ρίχνουμε τις γαρίδες όπως είναι κατεψυγμένες σε μια κατσαρόλα με βραστό αλατισμένο νερό για 5' με την ώρα.

Τις αφαιρούμε και τις βάζουμε σε ένα τρυπητό. (το λένε και Chinois το ξέρατε????)

Ετοιμάζουμε 3 μπώλ.

Στο πρώτο το αλεύρι

Στο δεύτερο τα αυγά χτυπημένα.

Στο τρίτο το τρίμμα φρυγανιάς στο οποίο θα ανακατέψουμε μέσα την παρμεζάνα, το πιπέρι και το κάρρυ.

Παίρνουμε μια μια τις γαρίδες και τις περνάμε με τη σειρά:

1. Από το αλεύρι, τινάζουμε το περιττό

2. Από το αυγό, αφήνουμε να στάξει το περιττό

3. Από το τρίμμα, τινάζουμε το περιττό

Σε ένα τηγάνι, στο οποίο έχουμε ρίξει το λάδι, σε μέτρια προς δυνατή φωτιά, ρίχνουμε τα γαριδάκια, γυρίζουμε όταν έχουν ροδίσει (δεν βάζουμε δυνατή φωτιά ώστε να μην καεί απ έξω και μυρίσει άσχημα το τυρί που έχουμε ανακατέψει στο μείγμα της φρυγανιάς).

Τις αφήνουμε σε απορροφητικό χαρτί και τις σερβίρουμε ζεστές!


ΚΑΛΗ ΟΡΕΞΗ

2 σχόλια:

  1. αν ειναι αυτο γαριδες πανε,τοτε εγω ειμαι ο παπας βενεδικτος...
    αρπακολα εντελως με το συμπαθειο..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Κατ' αρχήν να σε ευχαριστήσω που επισκέφθηκες τη Μαρουλίτα και που μπήκες στον κόπο να δημοσιεύσεις το σχόλιό σου. Η κριτική είναι πάντα καλοδεχούμενη. Θέλεις να μοιραστείς μαζί μου ποιο σημείο της συνταγής σε κάνει να νιώθεις .... καθολικός ιερωμένος? Επίσης για το άρπακόλα, να σου τονίσω πως ένα blog δεν είναι παρά ένα διαδικτυακό, ερασιτεχνικό, προσωπικό ημερολόγιο που όμως έχει παράλληλα τη δυνατότητα να είναι δημοσιεύσιμο και έτσι να μοιράζονται όσοι θέλουν (δεν το επιβάλλω) το περιεχόμενό του. Εκλαμβάνω το σχόλιο άρπακόλα εξαιρετικά θετικά γιατί δεν είμαι επαγγελματίας (το ξεκαθαρίζω όσο πιο δυνατά και καθαρά γίνεται) και όπως λέει και η κεφαλίδα του blog απλά μοιράζομαι με ΟΣΟΥΣ ΘΕΛΟΥΝ τίς καθημερινές μαγειρικές μου περιπέτειες.
    Και πάλι σε ευχαριστώ που ξόδεψες χρόνο για τη Μαρουλίτα :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή